In de wereld van Learning & Development wordt er veel gesproken over de democratisering van contentcreatie. Kort gezegd: het maken van leermateriaal is niet langer voorbehouden aan een centrale L&D-afdeling of instructional designers, maar wordt toegankelijk voor vakexperts, teamleiders en zelfs medewerkers zelf. AI-authoring tools maken dit mogelijk door de technische en tijdsdrempel om content te bouwen drastisch te verlagen.
Wat betekent dit concreet, en misschien nog belangrijker: wat betekent het voor jouw rol als L&D-professional?
Laten we dat bekijken aan de hand van een voorbeeld.
Een nieuwe medewerker begint volgende maand. Als L&D-afdeling heb je een generiek onboardingpad klaarstaan. De basis is gedekt. Maar in de praktijk blijkt onboarding pas echt waardevol te worden als het specifiek genoeg is. En dat is precies waar democratisering van contentcreatie het verschil maakt
Vakexperts als contentmakers
De afdeling waar de nieuwe medewerker start, werkt met een intern proces dat nergens in de generieke onboarding staat. Vroeger zou dit betekenen dat er een aanvraag bij L&D werd ingediend, een instructional designer tijd vrijmaakt, een script schrijft, dit laat reviewen door de vakexpert, aanpast, opnieuw laat reviewen. Een proces dat weken in beslag kan nemen.
Nu voedt de vakexpert zelf een AI-authoring tool met de kern van wat hij wil overbrengen: de stappen van het proces, de valkuilen, een paar voorbeelden uit de praktijk. Binnen enkele minuten staat er een eerste opzet van interactieve content.
Een veelgehoorde zorg hierbij is kwaliteitsverlies: is content die zo snel tot stand komt wel goed genoeg? In de praktijk valt dit mee. Vakexperts zijn namelijk al kritisch op content die over hun vakgebied gaat. Dat waren ze ook al toen ze gevraagd werden om door een L&D’er ontwikkelde content te reviewen.
Het enige dat verandert, is het moment waarop die kritische blik wordt ingezet: niet meer aan het eind van een lang ontwikkeltraject, maar direct op een eerste AI-gegenereerde versie, met de mogelijkheid om meteen aanpassingen te laten doorvoeren.
Teamleiders maken content specifiek
Terug naar onze nieuwe medewerker. Naast de vakinhoudelijke content van de expert, is er ook het generieke onboardingmateriaal van L&D zelf: over hoe de organisatie werkt, wat de waarden zijn, welke systemen gebruikt worden. Prima materiaal, maar generiek per definitie.
De teamleider van de nieuwe medewerker kent de dagelijkse praktijk van zijn team. Hij weet welke tools het team specifiek gebruikt, welke afspraken er lokaal gelden, welke collega’s relevant zijn om als eerste te leren kennen. Met een AI-authoring tool kan hij de generieke basis van L&D nemen en die aanvullen of aanscherpen met deze teamspecifieke laag zonder dat hij daarvoor bij L&D hoeft aan te kloppen, en zonder dat hij een authoring tool tot in detail hoeft te beheersen.
Dit is een andere vorm van democratisering dan die van de vakexpert: het gaat niet om diepgaande expertise, maar om contextualisatie. L&D levert de generieke basis, de teamleider maakt hem lokaal relevant.
Waarom dit nu pas mogelijk is
Content laten toevoegen door gebruikers is op zich niet nieuw. Systemen die informeel leren faciliteren bestaan al jaren. Het verschil zit in de drempel. Vroeger moest je, om iets bij te dragen, ook daadwerkelijk een artikel schrijven, een video opnemen en monteren, of een PDF vormgeven. Dat vereiste tijd en vaardigheden die niet iedereen had of wilde ontwikkelen.
Met AI-authoring verdwijnt die drempel. Je hoeft geen mediamaker te zijn, je hoeft alleen je kennis of een paar ideeën te kunnen verwoorden. De AI neemt de vertaalslag naar interactieve, professioneel ogende content over.
Daarbij komt een tweede, praktischer verschil: licentiemodellen. Traditionele authoring tools werken vaak met een beperkt aantal auteurslicenties (seats), met kosten om dit aantal uit te breiden. Dat dwingt organisaties impliciet tot centralisatie omdat er een prikkel is om het aantal mensen dat content mag maken, klein te houden.
Tools die het mogelijk maken om brede doelgroepen, of zelfs iedere gebruiker in het LMS, als author te laten optreden, halen ook deze drempel weg. Democratisering van contentcreatie is dus niet alleen een kwestie van gemak, maar ook van hoe toegankelijk het auteurschap zelf georganiseerd is.
Wat betekent dit voor jouw rol als L&D’er?
Als contentcreatie democratiseert, verandert je werk fundamenteel. Je zult veel minder tijd besteden aan het zelf bouwen van e-learnings, het uren doorbrengen in een authoring tool om ervoor te zorgen dat elk element de juiste huisstijlkleur heeft. Dat werk neemt de AI van je over.
Maar je verantwoordelijkheid voor de didactische kwaliteit van content blijft, weliswaar in een andere van vorm. Dat kan op twee manieren, die elkaar goed aanvullen:
Curatief reviewen. Je behoudt een menselijke check voordat content gepubliceerd wordt. Content die collega’s met AI hebben gebouwd, loopt langs jou voordat het live gaat. Dit is de meest directe manier om kwaliteit te bewaken, maar schaalt minder goed naarmate er meer content door meer mensen gemaakt wordt.
Proactief inbouwen. Je zorgt dat de AI-tools die je organisatie gebruikt, gevoed worden met standaardprompts en richtlijnen die vastleggen volgens welke didactische principes content ontwikkeld moet worden. In plaats van elk stuk content afzonderlijk te controleren, bouw je de kwaliteitsborging in aan de voorkant, in het systeem zelf.
Beide aanpakken passen bij een rol die verschuift van contentmaker naar architect van het content-ecosysteem.
Als L&D’er bepaal je niet meer zelf wat er precies gemaakt wordt, maar zorg je dat alles wat gemaakt wordt voldoet aan de leerprincipes die bij jouw organisatie horen.
L&D blijft in de lead
Democratisering van contentcreatie betekent niet dat L&D de regie verliest. Samen met managers en HR bepaal je nog steeds welke content verplicht is voor welke doelgroepen. Wat wél verandert, is waar die verplichte leerpaden uit opgebouwd worden: niet meer uitsluitend uit content die L&D zelf gemaakt heeft, maar ook uit bouwstenen die democratisch tot stand zijn gekomen.
Terug naar onze nieuwe medewerker: het uiteindelijke onboardingpad bestaat straks uit het generieke basismateriaal van L&D, verrijkt met de vakinhoudelijke module van de SME en de teamspecifieke laag van de teamleider. L&D heeft dit niet allemaal zelf gebouwd, maar wel samengesteld, gecureerd en verplicht gesteld voor de juiste doelgroep. Democratisering op het niveau van bouwstenen, centrale regie op het niveau van het leerpad.
Dit vraagt natuurlijk wel om aandacht voor een paar risico’s. Denk bijvoorbeeld aan het risico dat verschillende teamleiders uiteenlopende versies maken van wat eigenlijk dezelfde verplichte training zou moeten zijn. Geen redenen om niet te starten, maar wel punten om vanaf het begin in je governance mee te nemen.
Waar begin je?
De vraag is niet meer óf contentcreatie democratiseert, maar hoe je dit als organisatie op een verantwoorde manier inricht: welk LMS en welke AI-authoring tool passen bij jullie situatie, hoe richt je rollen en rechten in, en hoe borg je didactische kwaliteit zonder dat het proces vertraagt.
Zien hoe dit in de praktijk werkt?
Bij UP learning denken we hier in mee. Neem gerust contact met ons op om te sparren. We kijken naar jullie specifieke situatie en adviseren over welk LMS en/of welke authoring tool het beste past bij het democratiseringstraject van jouw organisatie.
Tijdens ons webinar van woensdag 28 oktober nemen we je mee naar de prakijk. Meld je aan via onderstaande link.
